Karanfil Sokağı - Ahmed Arif

Tekmil ufuklar kışladı 
Dört yön,onaltı rüzgar 
Ve yedi iklim beş kıta Kar altındadır.

Kavuşmak ilmindeyiz bütün fasıllar 
Ray, asfalt, şose, makadam 
Benim sarp yolum, patikam 
Toros, Anti-toros ve asi Fırat 
Tütün, pamuk, buğday ovaları,çeltikler 
Vatanım boylu boyunca 
Kar altındadır.

Döğüşenler de var bu havalarda 
El, ayak buz kesmiş, yürek cehennem 
Ümit, öfkeli ve mahzun 
Ümit, sapına kadar namuslu 
Dağlara çekilmiş 
Kar altındadır.

Şarkılar bilirim çığ tutmuş 
Resimler, heykeller, destanlar 
Usta ellerin yapısı 
Kolsuz,yarı çıplak Venüs 
Trans-nonain sokağı 
Garcia Lorca'nın mezarı, 
Ve gözbebekleri Pierre Curie'nin 
Kar altındadır.

Duvarları katı sabır taşından 
Kar altındadır varoşlar, 
Hasretim nazlıdır Ankara. 
Dumanlı havayı kurt sevsin 
Asfalttan yürüsün Aralık, 
Sevmem, netameli aydır. 
Bir başka ama bilemem 
Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat 
Kalbim, bu zulümlü sevda, 
Kar altındadır.

Gecekondularda hava bulanık puslu 
Altındağ gökleri kümülüslü 
Ekmeğe, aşka ve ömre 
Küfeleriyle hükmeden 
Ciğerleri küçük, elleri büyük 
Nefesleri yetmez avuçlarına 
-İlkokul çağında hepsi- 
Kenar çocukları 
Kar altındadır.

Hatıp Çay'ın öte yüzü ılıman 
Bulvarlar çakırkeyf Yenişehir'de 
Karanfil Sokağında gün açmış 
Hikmetinden sual olunmaz değil 
"mucip sebebin" bilirim 
Ve "kafi delil" ortada...

Karanfil sokağında bir camlı bahçe 
Camlı bahçe içre bir çini saksı 
Bir dal süzülür mavide 
Al - al bir yangın şarkısı, 
Bakmayın saksıda boy verdiğine 
Kökü Altındağ'da, İncesu'dadır.

Ahmed Arif


karanfil sokağı şiiri, karanfil sokaği şiiri, karanfil sokağı şiir sözleri, ahmet arif karanfil sokağı şiiri, ahmed arif karanfil sokağı şiiri

Yorumlar

Daha yeni Daha eski